Bu tehlikeli yağış ekosistem için ciddi sonuçlar doğurabilir. Çürüyen bitki örtüsü ve patlayan yanardağlar asit yağmuruna neden olabilecek bazı kimyasalları açığa çıkarır, ancak çoğu asit yağmuru insan faaliyetleri nedeniyle oluşur. En büyük suçlu, kömür yakıtlı enerji santralleri, fabrikalar ve otomobiller tarafından fosil yakıtların yakılmasıdır.
Asit Yağmurlarının Zararları
Asit yağmuru birçok ekolojik etkiye sahiptir, ancak hiçbiri göller, akarsular, sulak alanlar ve diğer su ortamları üzerindeki etkisinden daha büyük değildir. Asit yağmuru suları asidik hale getirir ve topraktan göllere ve akarsulara dönüşen alüminyumu absorbe etmelerine neden olur ve bu nedenden dolayı suda yaşayan istiridye, balık ve diğer su hayvanları için zehirli hale gelir.
Asit yağmuru ayrıca ormanlara, özellikle de yüksek rakımlardakilere zarar verir. Esansiyel besinlerin toprağını çürütür ve alüvyonları toprağa bırakır, bu da ağaçların su almasını zorlaştırır. Ağaçların yaprakları ve iğneleri de asitlerden zarar görür.
Asit yağmuru, diğer çevresel faktörler ile bir araya getirildiğinde, ağaçların ve bitkilerin soğuğa ve sıcaklıklara, böceklere ve hastalığa karşı daha az dayanabilmesini sağlar. Ayrıca ağaçların çoğalmasını da engelleyebilir. Bazı topraklar, asitleri diğerlerinden daha iyi nötrleştirebilir. Toprağın “tamponlama kapasitesinin” düşük olduğu bölgelerde asit yağmurunun zararlı etkileri çok daha fazladır.
Alınabilecek Önlemler
Asit yağmuruyla savaşmanın tek yolu, buna sebep olan kirleticilerin salınımını engellemektir. Bu, daha az fosil yakıt yakmak demektir. Birçok hükümet, endüstri bacalarını temizleyerek ve alternatif yakıt kaynaklarını destekleyerek emisyonları azaltmaya çalıştı . Bu çabalar karışık sonuçlarla karşılandı. Ancak asit yağmuru bugün durdurulmuş olsa bile, zararlı etkilerinin ortadan kalkması uzun yıllar sürecektir.
Bireyler ayrıca enerji tasarrufu yaparak asit yağmuru önlemeye yardımcı olabilirler. Evlerinde daha az elektrik kullanan insanlar, daha az sayıda kimyasal enerji santrali yayar. Araçlar aynı zamanda büyük bir fosil yakıt kullanıcısıdır; bu nedenle sürücüler, toplu taşıma, araba paylaşımı, bisiklet sürmek veya mümkün olan her yerde yürümek suretiyle emisyonları azaltabilir.
